Jestem Kasia
Ruch i czucie są dla mnie naturalnym językiem kontaktu z sobą i ze światem. Od lat towarzyszą mi w odkrywaniu emocji, napięć i zasobów, które zapisane są w ciele. Praca z ruchem to dla mnie nie tylko aktywność fizyczna, ale przede wszystkim droga do uważności, regulacji emocji i wewnętrznej równowagi.
Jestem trenerką rozwojowej pracy przez ciało, ruch i taniec Instytutu Psychoterapii Tańcem i Ruchem (w trakcie certyfikacji), gdzie pogłębiłam rozumienie relacji pomiędzy ruchem, emocjami i psychiką. To doświadczenie ugruntowało moje przekonanie, że ciało „wie” i że poprzez ruch możemy bezpiecznie dotrzeć do tego, co czasem trudno nazwać słowami.
Kilka lat temu ważnym momentem w moim życiu było zatrzymanie się. To joga i praktyka uważności nauczyły mnie słuchania sygnałów płynących z ciała, bycia tu i teraz oraz łagodności wobec siebie. Od tamtej pory uważność stała się dla mnie fundamentem codzienności i pracy z innymi.
Dziś chcę dzielić się tym doświadczeniem — tworząc przestrzeń, w której możecie poruszać się swobodnie, odkrywać swoje emocje, wyciszać się i wzmacniać poczucie bezpieczeństwa. Wierzę, że kontakt z ciałem, uważność i chwile zatrzymania budują odporność psychiczną, wspierają rozwój emocjonalny i pomagają lepiej radzić sobie z wyzwaniami codzienności.
Ciało jest naszym domem — a ruch może stać się drogą do lepszego poznania siebie.
Coraz ważniejszym obszarem mojej pracy jest także leczenie ciała poprzez świadomy, uważny dotyk. Dotyk rozumiem jako formę komunikacji z układem nerwowym — delikatną, regulującą i przywracającą poczucie bezpieczeństwa. To właśnie w bezpiecznym kontakcie ciało może puścić napięcia, które często gromadzą się latami, niosąc w sobie ślady emocjonalnych doświadczeń.
Szczególne miejsce zajmuje dla mnie masaż twarzy, który ma niezwykle głęboki wpływ na rozluźnianie napięć nie tylko fizycznych, ale również emocjonalnych. Twarz jest obszarem, w którym kumulują się stres, kontrola, niewyrażone emocje i przemęczenie. Poprzez łagodną pracę z mięśniami, powięzią i oddechem możliwe jest przywracanie swobody, lekkości oraz równowagi całego organizmu.
Wierzę, że wiele problemów psychosomatycznych ma swoje źródło w chronicznym napięciu i braku kontaktu z własnym ciałem. Uważny dotyk i praca z twarzą mogą wspierać procesy samoregulacji, redukować stres, poprawiać samopoczucie i pomagać ciału wracać do naturalnego stanu harmonii. To subtelna, a jednocześnie bardzo głęboka droga wspierania zdrowia — poprzez obecność, uważność i szacunek dla mądrości ciała.